Fide et fortitudine-Fide et fortitudine
Beneficia eo usque laeta sunt, dum videntur exsolvi posse-Beneficia eo usque laeta sunt, dum videntur exsolvi posse
Sinite parvulos venire ad me-Sinite parvulos venire ad me
Ut ad cursum equus, ad arandum bos, ad indagandum canis, sic homo ad duas res, ut ait Aristoteles, intellegendum et agendum est natus, quasi mortalis deus-Ut ad cursum equus, ad arandum bos, ad indagandum canis, sic homo ad duas res, ut ait Aristoteles, intellegendum et agendum est natus, quasi mortalis deus
Crocodilinae lacrimae-Crocodilinae lacrimae
Prima est eloquentiae virtus perspicuitas-Prima est eloquentiae virtus perspicuitas
v. = |versus-v. = |versus
Accepto damno ianuam claudere-Accepto damno ianuam claudere
Vita rustica et honestissima et suavissima est-Vita rustica et honestissima et suavissima est
- Nam neque divitibus contingunt gaudia solis; // |nec vixit male, qui natus moriensque fefellit
- Quid dem, quid non dem?
- Sinite parvulos venire ad me
- Crocodilinae lacrimae
- Qui mandat, ipse fecisse videtur
- Nullus amicus nil habenti
- Causa prima
- Ars in miseria sustinet
- Obsequio tranantur aquae, nec vincere possis flumina, si contra quam rapit unda, natas
- Accepto damno ianuam claudere
Nullam veroeros
- Nam neque divitibus contingunt gaudia solis; // |nec vixit male, qui natus moriensque fefellit
- Quid dem, quid non dem?
- Terminus ante quem
- Sinite parvulos venire ad me
- Dies Dominica
- Ut ad cursum equus, ad arandum bos, ad indagandum canis, sic homo ad duas res, ut ait Aristoteles, intellegendum et agendum est natus, quasi mortalis deus
- Est fortium virorum virtute praestare tantum, ut possint fortunae culpam non extimescere
- Crocodilinae lacrimae
- Qui mandat, ipse fecisse videtur
- Qui omnibus diffidit, is numquam amicos sibi comparabit
- In principio erat Verbum
- Nullus amicus nil habenti
- Nec promissa servanda sunt ea, quae sunt iis, quibus promiseris, inutilia; nec si plus noceant, quam illi prosunt, cui promiseris
- Nemo [...] nostrum non peccat, homines sumus non dii
- Prima est eloquentiae virtus perspicuitas
- Causa prima
- Ars in miseria sustinet
- v. = |versus
- Obsequio tranantur aquae, nec vincere possis flumina, si contra quam rapit unda, natas
- Accepto damno ianuam claudere
Ipsum sed tempus
- Terminus ante quem
- Dies Dominica
- Ubi semel quis peieraverit, ei credere postea, etiamsi per plures deos iuret, non oportet
- Est fortium virorum virtute praestare tantum, ut possint fortunae culpam non extimescere
- Qui omnibus diffidit, is numquam amicos sibi comparabit
- Medici, quamquam intellegunt saepe, numquam dicunt aegris eos morituros esse
- In principio erat Verbum
- Nec promissa servanda sunt ea, quae sunt iis, quibus promiseris, inutilia; nec si plus noceant, quam illi prosunt, cui promiseris
- Non est turpe cum re mutare consilium
- Nemo [...] nostrum non peccat, homines sumus non dii
- De te fabula narratur
- Debita iustitiae
- Magna culpa dolus est
- Latinitate culinaria utitur
- Sic erat in fatis
- Is fecit, cui prodest
- Nec caput nec pes sermoni adparet
- Omnia humana tolerabilia ducenda
- A contrario
- Aurea dicta